پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰

چه شده باز چه افتاده مرا

بند بر پای که بنهاده مرا

از سرای دل و از منزل جان

سوی این ده که فرستاده مرا

کیستم چیستم از بهر چه ام

چه فتادست چه رو داده مرا

دل من از فلک ساده بود

کی برد دل بتک ساده مرا

خورده ام باده زخم ازلی

کی برد اندوه و غم باده مرا

از نژاد خردم سوی خرد

بازگردم که خرد زاده مرا

مگر از بند غم آزاد کند

صحبت مردم آزاده مرا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲یارب بدست ما که داد امشب گریبان ترا
  2. شمارهٔ ۲۳ایکه کشتی ز انتظار مرا
  3. شمارهٔ ۲۴خریدستی بهیچ ایخواجه ما را
  4. شمارهٔ ۲۵مده بغمزه اجازت دو چشم جادو را
  5. شمارهٔ ۲۶چون تُرک جنگجوی من از در، درآیدا
  6. شمارهٔ ۲۷آنکو سرشت مهر تو اندر سرشت ما
  7. شمارهٔ ۲۸پر کن از خم می کدوی مرا
  8. شمارهٔ ۲۹من خرابم شش جهت آباد باشد یا خراب
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.