پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲

نهان در خاک کن ما و توئی را

یکی کن در همه عالم دوئی را

وجودت جز طلسم جادوئی نیست

ز هم بشکن طلسم جادوئی را

بهر سوئی که پوئی ره نجوئی

مگر پوئی تو سوی بیسوئی را

نثار بیشه شیران حق کن

همه غنج و دلال آهوئی را

دوئی غیر از طریق مانوی نیست

رها کن این طریق مانوی را

ره بدخوئی از ما و توئی خاست

رها کن راه زشت بدخوئی را

نگردد جام جم دل، تا نبینی

در او پیدا جمال خسروی را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴هرشب من و دل تا سحر در گوشهٔ ویرانه‌ها
  2. شمارهٔ ۵سالها بر کف گرفتم سبحه صد دانه را
  3. شمارهٔ ۶محو آن روی پریواریم ما
  4. شمارهٔ ۷بربسته دست جور فلک پای اگر مرا
  5. شمارهٔ ۸ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را
  6. شمارهٔ ۹کرد چرخ دورو، دو موی مرا
  7. شمارهٔ ۱۰روز و شب در حسرت و اندوه تیماری چرا
  8. شمارهٔ ۱۱دل دیوانه بدر شد سحر از خانه ما
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.