پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۹۸

نوروز رسید و باده ناب خوش است

وز باده و گل، مجلس احباب خوش است

گر یار موافقت کند موسم گل

در باغ، شراب و گشت مهتاب خوش است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۰آن را که به مقصود رهی در پیش است
  2. شمارهٔ ۱۰۱از مهر تو، مه ذره صفت رقاص است
  3. شمارهٔ ۱۰۲ای تازه جوان، کمان تندت به کف است
  4. شمارهٔ ۱۰۳نی بی دم نایی از نوا بی‌برگ است
  5. شمارهٔ ۱۰۴هرچند که مرد را ز خواهش ننگ است
  6. شمارهٔ ۱۰۵بدکار ز بیگانه و محرم خجل است
  7. شمارهٔ ۱۰۶از مهر چه دم زنم، تو را معلوم است
  8. شمارهٔ ۱۰۷تا بی‌مهری پیشه اهل زمن است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.