پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۱

از مهر تو، مه ذره صفت رقاص است

اما گهر شناخت، خاص‌الخاص است

عارف دارد گوهر عرفان تو را

غارت‌گر خانه صدف غواص است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۳نی بی دم نایی از نوا بی‌برگ است
  2. شمارهٔ ۱۰۴هرچند که مرد را ز خواهش ننگ است
  3. شمارهٔ ۱۰۵بدکار ز بیگانه و محرم خجل است
  4. شمارهٔ ۱۰۶از مهر چه دم زنم، تو را معلوم است
  5. شمارهٔ ۱۰۷تا بی‌مهری پیشه اهل زمن است
  6. شمارهٔ ۱۰۸جایی که ز بالقوه نیکان سخن است
  7. شمارهٔ ۱۰۹در کشور هفت عضو دل سلطان است
  8. شمارهٔ ۱۱۰جان در تن مرد، حجت یزدان است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.