پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۶

از مهر چه دم زنم، تو را معلوم است

وز شوق چه گویم، از ادا معلوم است

از بس که به کوچه تو آیم شب و روز

بی‌طاقتی‌ام ز نقش پا معلوم است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۸جایی که ز بالقوه نیکان سخن است
  2. شمارهٔ ۱۰۹در کشور هفت عضو دل سلطان است
  3. شمارهٔ ۱۱۰جان در تن مرد، حجت یزدان است
  4. شمارهٔ ۱۱۱پرهیز ز درد، کار بی‌دردان است
  5. شمارهٔ ۱۱۲هرجا که جمال یار پرتوفکن است
  6. شمارهٔ ۱۱۳تا شاهد عشق تو در آغوش من است
  7. شمارهٔ ۱۱۴زاهد گوید که زهد و طامات به است
  8. شمارهٔ ۱۱۵از هر دو جهان مرا وصال تو به است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.