پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۷

تا بی‌مهری پیشه اهل زمن است

اظهار هنر، کاستن جان و تن است

راحت خواهی، کمال خود فاش مکن

کاین سوختن شمع ز روشن‌شدن است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۹در کشور هفت عضو دل سلطان است
  2. شمارهٔ ۱۱۰جان در تن مرد، حجت یزدان است
  3. شمارهٔ ۱۱۱پرهیز ز درد، کار بی‌دردان است
  4. شمارهٔ ۱۱۲هرجا که جمال یار پرتوفکن است
  5. شمارهٔ ۱۱۳تا شاهد عشق تو در آغوش من است
  6. شمارهٔ ۱۱۴زاهد گوید که زهد و طامات به است
  7. شمارهٔ ۱۱۵از هر دو جهان مرا وصال تو به است
  8. شمارهٔ ۱۱۶یاد تو مقیم دل آگاه به است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.