پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۱

پرهیز ز درد، کار بی‌دردان است

بیم از کشتن، شیوه روزردان است

عشاق ندزدند سر از تیغ بلا

آری دزدی عیب جوانمردان است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۳تا شاهد عشق تو در آغوش من است
  2. شمارهٔ ۱۱۴زاهد گوید که زهد و طامات به است
  3. شمارهٔ ۱۱۵از هر دو جهان مرا وصال تو به است
  4. شمارهٔ ۱۱۶یاد تو مقیم دل آگاه به است
  5. شمارهٔ ۱۱۷جز درد، دلم هیچ نیندوخته است
  6. شمارهٔ ۱۱۸از روز ازل غنی غنا خواسته است
  7. شمارهٔ ۱۱۹با مهر تو هر جان به تنی آینه است
  8. شمارهٔ ۱۲۰از بوی حسد هرکه دماغش فردست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.