شمارهٔ ۱۱۰

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۱۲هرجا که جمال یار پرتوفکن است
2. شمارهٔ ۱۱۳تا شاهد عشق تو در آغوش من است
3. شمارهٔ ۱۱۴زاهد گوید که زهد و طامات به است
4. شمارهٔ ۱۱۵از هر دو جهان مرا وصال تو به است
5. شمارهٔ ۱۱۶یاد تو مقیم دل آگاه به است
6. شمارهٔ ۱۱۷جز درد، دلم هیچ نیندوخته است
7. شمارهٔ ۱۱۸از روز ازل غنی غنا خواسته است
8. شمارهٔ ۱۱۹با مهر تو هر جان به تنی آینه است