پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۲

هرجا که جمال یار پرتوفکن است

نیکوست، اگر خلوت اگر انجمن است

فیض ار طلبی، چشم دل از یار مپوش

تا آینه دارد به چمن رو، چمن است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۴زاهد گوید که زهد و طامات به است
  2. شمارهٔ ۱۱۵از هر دو جهان مرا وصال تو به است
  3. شمارهٔ ۱۱۶یاد تو مقیم دل آگاه به است
  4. شمارهٔ ۱۱۷جز درد، دلم هیچ نیندوخته است
  5. شمارهٔ ۱۱۸از روز ازل غنی غنا خواسته است
  6. شمارهٔ ۱۱۹با مهر تو هر جان به تنی آینه است
  7. شمارهٔ ۱۲۰از بوی حسد هرکه دماغش فردست
  8. شمارهٔ ۱۲۱درد از طفلی لازمه هر فردست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.