پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۵

بدکار ز بیگانه و محرم خجل است

هرکس که بدی نمی‌کند، کم خجل است

آن کن که ز خود خجل نگردی هرگز

کز خویش خجل، از همه عالم خجل است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷تا بی‌مهری پیشه اهل زمن است
  2. شمارهٔ ۱۰۸جایی که ز بالقوه نیکان سخن است
  3. شمارهٔ ۱۰۹در کشور هفت عضو دل سلطان است
  4. شمارهٔ ۱۱۰جان در تن مرد، حجت یزدان است
  5. شمارهٔ ۱۱۱پرهیز ز درد، کار بی‌دردان است
  6. شمارهٔ ۱۱۲هرجا که جمال یار پرتوفکن است
  7. شمارهٔ ۱۱۳تا شاهد عشق تو در آغوش من است
  8. شمارهٔ ۱۱۴زاهد گوید که زهد و طامات به است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.