پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۰

آن را که به مقصود رهی در پیش است

خرسند به مقصود رسان از خویش است

چون راهروی ز کاروان دور افتاد

مشتاق به کاروان ز منزل بیش است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲ای تازه جوان، کمان تندت به کف است
  2. شمارهٔ ۱۰۳نی بی دم نایی از نوا بی‌برگ است
  3. شمارهٔ ۱۰۴هرچند که مرد را ز خواهش ننگ است
  4. شمارهٔ ۱۰۵بدکار ز بیگانه و محرم خجل است
  5. شمارهٔ ۱۰۶از مهر چه دم زنم، تو را معلوم است
  6. شمارهٔ ۱۰۷تا بی‌مهری پیشه اهل زمن است
  7. شمارهٔ ۱۰۸جایی که ز بالقوه نیکان سخن است
  8. شمارهٔ ۱۰۹در کشور هفت عضو دل سلطان است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.