شمارهٔ ۹۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۹۹چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است
2. شمارهٔ ۱۰۰آن را که به مقصود رهی در پیش است
3. شمارهٔ ۱۰۱از مهر تو، مه ذره صفت رقاص است
4. شمارهٔ ۱۰۲ای تازه جوان، کمان تندت به کف است
5. شمارهٔ ۱۰۳نی بی دم نایی از نوا بی‌برگ است
6. شمارهٔ ۱۰۴هرچند که مرد را ز خواهش ننگ است
7. شمارهٔ ۱۰۵بدکار ز بیگانه و محرم خجل است
8. شمارهٔ ۱۰۶از مهر چه دم زنم، تو را معلوم است