فیض کاشانی
شمارهٔ ۹۰
خدای عزّوجل کارساز بندهنواز!
مهمّ ما به قدوم ولیّ خویش بساز!
به دست خویش اسیریم فکک الاسرا
میان خلق غریبیم ای غریب‌نواز
جماعتی که ز ابلیس بردهاند گرو
به مکر و حیله و کبر و حسد به رمز و لماز
به اهل علم شبیهند در میان عوام
زنند دم ز حقیقت به نزد اهل مجاز
همه اثیم و زنمیند، خیر را منّاع
نمیم را همه مشّاء بریء را همّاز
نماز را همه دشمن هماز را همه دوست
نیاز را همه کاره ز بس رعونت و ناز
به اهل دین همه با قتل و قمع همراهند
که تا به فسق و ستم دست و پا کنند دراز
مهیمنا تو به زودی امام را بفرست
که تا رهد دل ارباب دین ز سوز و گداز
چو او ظهور کند اولین مطیع منم
چرا که در ره تسلیم میکنم پرواز
ز فیض فتنه آخر زمان کفایت کن
خدای عزوجل! کارساز بندهنواز!