پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۲

زین جهان پیروی آل نبی ما را بس

در قیامت ثمر حب علی ما را بس

نیست ما را که کم و کیف از ایشان پرسیم

ما و تسلیم که آن نصّ جلی ما را بس

اگر اعمال نکوهیده وگر نانیکوست

اعتقادات خوش ما به وصی ما را بس

شکر للّه که ما با همه عالم صلحیم

جنگ با وسوسه نفس دنی ما را بس‏

ذره‌‏ای بغض کسی در دل ما کی گنجد

بغض آن هر سه لعین ابدی ما را بس

ما نخواهیم در این نشأه که سلطان باشیم

لذت بندگی از دار دنی ما را بس

فیض از مال و بزرگی و ریاست بگذر

کنجی و ذوق حدیث نبوی ما را بس‏

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۴جان نخواهد که شود ز آتش شوق تو خلاص
  2. شمارهٔ ۹۵حرف وجود او جهان جمله گرفت طول و عرض
  3. شمارهٔ ۹۶در غم شوق تو سخن کس ننوشت بدین نمط
  4. شمارهٔ ۹۷ز مکر و کید اعادی تو را خدا حافظ
  5. شمارهٔ ۹۸در غم هجرانت ای مهدی گدازانم چو شمع
  6. شمارهٔ ۹۹منم غلام به اخلاص آن امام مطاع
  7. شمارهٔ ۱۰۰بسی شدم به بلاد و جبال و کوچه و باغ
  8. شمارهٔ ۱۰۱می‏روم از بر امام طوف‏کنان به هر طرف
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.