پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۶

در غم شوق تو سخن کس ننوشت بدین نمط

خوش‌تر از این کسی نگفت نیست در این سخن غلط

از هوس لقات کان زآب حیات خوشتر است

گشته روان ز دیده‏‌ام چشمه آب همچو شط

گر به هوات می‌‏دهم گرد مثال جان و دل

گاه به آب می‌‏کشم آتش شوق همچو بط

کی به غلامی خودم عز قبول می‌‏دهی

تا به مبارکی دهم بنده به بندگیت خط

کس ز غم فراق تو اشک نریخت همچو فیض

کس به هوای وصل تو شعر نگفت بدین نمط

حافظ خوش غزل سرود این دو سه بیت بهر غیر

در حق بندگان تو گشت درست این غلط

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۸در غم هجرانت ای مهدی گدازانم چو شمع
  2. شمارهٔ ۹۹منم غلام به اخلاص آن امام مطاع
  3. شمارهٔ ۱۰۰بسی شدم به بلاد و جبال و کوچه و باغ
  4. شمارهٔ ۱۰۱می‏روم از بر امام طوف‏کنان به هر طرف
  5. شمارهٔ ۱۰۲سلوک راه حق و خدمت امام شفیق
  6. شمارهٔ ۱۰۳برای مهدی هادی بخوان شأن فراق
  7. شمارهٔ ۱۰۴امام و سید و مولای من جعلت فداک
  8. شمارهٔ ۱۰۵غیر از شما ندارم نزد خدا وسائل
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.