پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵

شد دین خراب این همه فسق جهار چیست

مهدی کجاست گو سبب انتظار چیست

از جور و ظلم خانه ایمان خراب شد

کس را وقوف نیست که انجام کار چیست

پیوند عمر بسته به موئی است ای امام

موئی شدیم از غم تو اختیار چیست

ما روز و شب دو دست دعا برگرفته‏ایم

تا در میانه خواسته کردگار چیست

تفسیر آب زندگی و روضه ارم

جز مهر آل و طاعت پروردگار چیست

این یک دو دم ز عمر غنیمت شمار فیض

غم‏خوار خویش باش، غم روزگار چیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷یا رب سببی ساز که آن ختم امامت
  2. شمارهٔ ۲۸سئوال طلعت از آن حضرت ارچه بی‏ادبی است
  3. شمارهٔ ۲۹برو به کار خود ای واعظ این چه فریاد است
  4. شمارهٔ ۳۰بیا بیا که ز هجر تو کار دل زاریست
  5. شمارهٔ ۳۱مردم دیده ما جز به رهت ناظر نیست
  6. شمارهٔ ۳۲دل سراپرده محبت اوست
  7. شمارهٔ ۳۳کس نیست که او منتظر وصل شما نیست
  8. شمارهٔ ۳۴روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.