پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۹

باز آمدم با نقل و می سرمست از جام الست

باز آمدم با چنگ و نی سرمست از جام الست

باز آمدم طوفان کنم کونین را ویران کنم

میخانه را عمران کنم سرمست از جام الست

باز آمدم جولان کنم جولان درین میدان کنم

سرها چوکوغلطان کنم سرمست ازجام الست

بی باده مستیها کنم بیخویش هستیها کنم

در اوج پستیها کنم سرمست از جام الست

درپیش او رقصان شوم در کیش او قربان شوم

درخون خودغلطان شوم سرمست ازجام الست

خود را زخود غافل کنم نقش خودی زایل کنم

لوح سوی باطل کنم سرمست از جام الست

افسانها را طی کنم اسب خرد را پی کنم

تجدید عهد وی کنم سرمست از جام الست

دلرا فدای جان کنم جان در ره جانان کنم

این قطره را عمان کنم سرمست از جام الست

در بحر عشق بیکران چون فیض گردم بی نشان

خود را نه بینم در میان سرمست از جام الست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۴۱آن ملاحت که تو داری گهر حسن آنست
  2. غزل شمارهٔ ۱۴۲عشق در راه طلب راهبر مردانست
  3. غزل شمارهٔ ۱۴۳یار را روی دل بسوی منست
  4. غزل شمارهٔ ۱۴۴هر چه در عالم بود او راست مغز و پوست
  5. غزل شمارهٔ ۱۴۵در صدف جان دردی نیست به جز دوست دوست
  6. غزل شمارهٔ ۱۴۶نیست از ما غیر نامی اوست خود را دوست دوست
  7. غزل شمارهٔ ۱۴۷مژده آمد از قدوم آنکه دل جویای اوست
  8. غزل شمارهٔ ۱۴۸ای که سرمیکشی زخدمت دوست
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.