پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۹۸

دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست

وز کاو کاو درد مزن دم که آشناست

تا دل ز من ترانة بیگانگی شنید

رم می‌کند ز سایة محرم که آشناست

بیگانه است شادی و بیگانه دوست عیش

دستی زنم به حلقة ماتم که آشناست

داغ مرا که زخمی بیگانگی اوست

دلچسب نیست صحبت مرهم که آشناست

صبرم هزار کشتی بیگانگی شکست

در موج‌خیز اشکِ دمادم که آشناست

از صحبت نشاط گریزم که دشمن است

در سایة ملال درآیم که آشناست

فیّاض پیش یار مریز اشک آتشین

گل تر شود ز گریة شبنم که آشناست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۰گلِ بی‌رنگِ عشق چیدة ماست
  2. شمارهٔ ۱۰۱در عشق تو ناله پیشة ماست
  3. شمارهٔ ۱۰۲جلوة قد تو از چاک دل ما پیداست
  4. شمارهٔ ۱۰۳نظر به روی تو دارد نگاه بی‌ادبست
  5. شمارهٔ ۱۰۴چو موج بر سر آبیم و حال سخت خرابست
  6. شمارهٔ ۱۰۵شیشه هم بزمست با او، ساغرش هم مشرب است
  7. شمارهٔ ۱۰۶در عهد نگاه تو که صیاد شکیب است
  8. شمارهٔ ۱۰۷مه روی تو که آرایش هر مهتاب است
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.