پرش به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دلار ۲۶۶٬۳۹۵ ▲۱.۲۱٪
سرتیترها
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۰

گلِ بی‌رنگِ عشق چیدة ماست

ساغر زهر غم کشیدة ماست

رخش امّید تا به کی تازیم

وحشی مدّعا رمیدة ماست

خاطرش از طرب مرنجانید

ای دل و دیده، غم رسیدة ماست

آنچه ز اسباب عشق مانده به ما

آرزوی به خون تپیدة ماست

در ره عشق هر کجا بینی

نقش پای سر بریدة ماست

داده از خاک پای یار نشان

منّت توتیا به دیدة ماست

زیب تابوت ما شود فیّاض

هر گل حسرتی که چیدة ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲جلوة قد تو از چاک دل ما پیداست
  2. شمارهٔ ۱۰۳نظر به روی تو دارد نگاه بی‌ادبست
  3. شمارهٔ ۱۰۴چو موج بر سر آبیم و حال سخت خرابست
  4. شمارهٔ ۱۰۵شیشه هم بزمست با او، ساغرش هم مشرب است
  5. شمارهٔ ۱۰۶در عهد نگاه تو که صیاد شکیب است
  6. شمارهٔ ۱۰۷مه روی تو که آرایش هر مهتاب است
  7. شمارهٔ ۱۰۸از عشق که جان در تن بیمار حزین است
  8. شمارهٔ ۱۰۹حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.