پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۸

از عشق که جان در تن بیمار حزین است

معشوق مزلّف نفس باز پسین است

عمری صفت زلف و خط و خال تو کردیم

یک بار نگفتیم در ابروی تو چین است

می‌خواست مدام از لب ما شکر زند دم

صد شکر که آیین شکایت نه چنین است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۰چه کنم صلح کسی جنگ و ستیز تو که خوبست
  2. شمارهٔ ۱۱۱تنم از رنج و بلا مایه‌ده ایّوبست
  3. شمارهٔ ۱۱۲ز زهر ناوک او دل چو شهد خرسندست
  4. شمارهٔ ۱۱۳یوسف بازار ما هم خود خریدار خودست
  5. شمارهٔ ۱۱۴چون بر سر راه عدم است آنچه وجود است
  6. شمارهٔ ۱۱۵خاطر ما به تو صد جا بندست
  7. شمارهٔ ۱۱۶نه زابرش خبر و نه ز بهارش یادست
  8. شمارهٔ ۱۱۷دلم پای‌بند نسیم بهارست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.