پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۱

تنم از رنج و بلا مایه‌ده ایّوبست

صبر ایّوب اگر چاره‌گر آید خوبست

ای که از یوسف گم‌گشته نشان می‌طلبی

گذرش بر در محنت‌کدة یعقوبست

مددی گریه که وصلش ز خدا می‌طلبم

بهر تأثیر دعا چشم تری مطلوبست

حاجتی نیست به اصلاح خط خوب ترا

که خط ساخته پیش همه کس مقبولست

کس ندانست که از وی به چه نسبت راضی است

آنکه فیّاض درین شهر بدو منسوبست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۳یوسف بازار ما هم خود خریدار خودست
  2. شمارهٔ ۱۱۴چون بر سر راه عدم است آنچه وجود است
  3. شمارهٔ ۱۱۵خاطر ما به تو صد جا بندست
  4. شمارهٔ ۱۱۶نه زابرش خبر و نه ز بهارش یادست
  5. شمارهٔ ۱۱۷دلم پای‌بند نسیم بهارست
  6. شمارهٔ ۱۱۸گذشت موسم گل لیک یار جلوه‌گرست
  7. شمارهٔ ۱۱۹مگر از عشق نگاری به دلش تأثیرست
  8. شمارهٔ ۱۲۰دل تهی از خون شد و دیده چو کوثر پرست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.