پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۱

در عشق تو ناله پیشة ماست

گریه ورد همیشة ماست

از یک نگهش ز دست رفتیم

چشم تو هزار پیشة ماست

تا شیشة دل زدیم بر سنگ

هر جا پری‌یی به شیشة ماست

بی‌ریشه شدیم سبز لیکن

هرجا نخلی ز ریشة ماست

صد کوه به نیم ناله کندیم

این معجز کار تیشة ماست

با ما تا عشق کار دارد

بیکاری کار و پیشة ماست

ماییم هزبر عشق فیّاض

عالم، دربسته بیشة ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۳نظر به روی تو دارد نگاه بی‌ادبست
  2. شمارهٔ ۱۰۴چو موج بر سر آبیم و حال سخت خرابست
  3. شمارهٔ ۱۰۵شیشه هم بزمست با او، ساغرش هم مشرب است
  4. شمارهٔ ۱۰۶در عهد نگاه تو که صیاد شکیب است
  5. شمارهٔ ۱۰۷مه روی تو که آرایش هر مهتاب است
  6. شمارهٔ ۱۰۸از عشق که جان در تن بیمار حزین است
  7. شمارهٔ ۱۰۹حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
  8. شمارهٔ ۱۱۰چه کنم صلح کسی جنگ و ستیز تو که خوبست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.