پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۶

در عهد نگاه تو که صیاد شکیب است

در حلقة زلف تو کمین‌گاه فریب است

در دیدة عشّاق تو طفلان نگه را

در مشق حیا گوشة چشم تو ادیب است

غم نیست ز بیماری آشفته دماغان

سودای تو در کشور اندیشه طبیب است

در کشور خوبی همه فرمانبر اویند

خط تو که در سلسله حسن نجیب است

وصل تو باندازه تدبیر نباشد

بر فرق که تا سایه کند بخت نصیب است

از دست که نالیم که در میکدة رشک

با مست تماشای تو نظاره رقیب است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۸از عشق که جان در تن بیمار حزین است
  2. شمارهٔ ۱۰۹حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
  3. شمارهٔ ۱۱۰چه کنم صلح کسی جنگ و ستیز تو که خوبست
  4. شمارهٔ ۱۱۱تنم از رنج و بلا مایه‌ده ایّوبست
  5. شمارهٔ ۱۱۲ز زهر ناوک او دل چو شهد خرسندست
  6. شمارهٔ ۱۱۳یوسف بازار ما هم خود خریدار خودست
  7. شمارهٔ ۱۱۴چون بر سر راه عدم است آنچه وجود است
  8. شمارهٔ ۱۱۵خاطر ما به تو صد جا بندست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.