پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۹۷

پیشهٔ ما عشق و رندی کار ماست

نیکنامی ننگ ما و عار ماست

ما امانت‌دار عشقیم از ازل

آنچه گردون برنتابد بار ماست

آنچه گرمای قیامت نام اوست

گرمی هنگامة بازار ماست

چون شب عیدست بر ما شام مرگ

در قیامت وعدة دیدار ماست

بت‌پرست آرزوهای خودیم

رشتة طول امل زنّار ماست

چهرة مقصود خود را پرده‌ایم

وه که این آیینه در زنگار ماست

در حجاب خودنمایی مانده‌ایم

هر دو عالم پردة پندار ماست

ما جمال خویش نتوانیم دید

گرد هستی بر رخ رخسار ماست

همچو ما فیّاض کس آزرده نیست

هم زما آشفته‌تر دستار ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۹ما به این بی‌اعتباری چرخ سرگردان ماست
  2. شمارهٔ ۱۰۰گلِ بی‌رنگِ عشق چیدة ماست
  3. شمارهٔ ۱۰۱در عشق تو ناله پیشة ماست
  4. شمارهٔ ۱۰۲جلوة قد تو از چاک دل ما پیداست
  5. شمارهٔ ۱۰۳نظر به روی تو دارد نگاه بی‌ادبست
  6. شمارهٔ ۱۰۴چو موج بر سر آبیم و حال سخت خرابست
  7. شمارهٔ ۱۰۵شیشه هم بزمست با او، ساغرش هم مشرب است
  8. شمارهٔ ۱۰۶در عهد نگاه تو که صیاد شکیب است
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.