پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۳۸

چه خواهد شد دو روزی جور کمتر می‌توان کردن

دو روزی با اسیران بلا سر می‌توان کردن

سرت گردم به رسم امتحان لطفی زیان می‌کن

اگر بهتر شود یک داغ دیگر می‌توان کردن

بگو قاصد از آن لب هر چه هم نشنیده‌ای با من

وگر آخر شود بازش مکرّر می‌توان کردن

ز دینم کرده‌ای بیگانه از یک لطف پنهانی

به لطف دیگرم یکباره کافر می‌توان کردن

تغافل پیشه کن فیّاض اگر رام خودش خواهی

به یک رم هر دو عالم را مسخّر می‌توان کردن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۴۰چه پای بستة تدبیرم بایدم بودن
  2. شمارهٔ ۶۴۱می‌شد از طَرة او کام دل آسان دیدن
  3. شمارهٔ ۶۴۲نه تنها در چمن از زوی گل گل می‌توان چیدن
  4. شمارهٔ ۶۴۳اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشن
  5. شمارهٔ ۶۴۴برافکن پرده و از عکس آن رونوبهارم کن
  6. شمارهٔ ۶۴۵گر جام میی داری عزم لبِ‌جویی کن
  7. شمارهٔ ۶۴۶بعد ازین ای دل تلاش مهر هر ناکس مکن
  8. شمارهٔ ۶۴۷اسکندرم دستور من عقل هنر فرسود من
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.