پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۴۶

بعد ازین ای دل تلاش مهر هر ناکس مکن

بس ترا آنها که کردی، بیش ازین زین پس مکن

عبرت از من گیر و از پروردگان، دامنم

دشمنی با خود نداری دوستی با کس مکن

اوج عنقا گر نداری در نظر، زحمت مکش

بال بشکن، جلوة پرواز را نارس مکن

در کنار ناقصان کامل نمودن ناقصی است

شعله‌وش خود را گُلِ دامان مشت خس مکن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۴۸نمی‌گردد مگر، در صیدگاه دل شکار من
  2. شمارهٔ ۶۴۹نو خط من کرده است عزّت نخجیر من
  3. شمارهٔ ۶۵۰ز ناز آن رامْ دشمن گرچه دایم می‌رمید از من
  4. شمارهٔ ۶۵۱اوج گیرد رتبة افتادگی از حال من
  5. شمارهٔ ۶۵۲هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من
  6. شمارهٔ ۶۵۳تا دورم از تو ای بت نامهربان من
  7. شمارهٔ ۶۵۴گر نه ابراهیم عهد خود بود جانان من
  8. شمارهٔ ۶۵۵من بلبلم و گلشن کویت چمن من
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.