پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۴۹

نو خط من کرده است عزّت نخجیر من

سلسلة عنبرین ساخته زنجیر من

کام حلاوت کشم، طعم هلاهل گرفت

لعل که شکّر فکند در قدح شیر من؟

حکمت یونان چکد گر ز لبم دور نیست

خون فلاطون خورد نالة شبگیر من

بر لب خاموش من شکوه درآید به جوش

در پس نُه پرده‌دار گوش به تقریر من

دم ز فلاطون زند صورت خمخانه‌ام

مدرس اشراق گشت مجلس تصویر من

عاشق و معشوق راهست ز هم فیض‌ها

آنکه مرید منست هست هم او پیر من

رنگ تغافل شکست دوش ز بی‌تابیم

بی‌سببی هم نبود این همه تغییر من

تا نشوی رام من رام نگردم به تو

هست مسخّر شدن مایة تسخیر من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵۱اوج گیرد رتبة افتادگی از حال من
  2. شمارهٔ ۶۵۲هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من
  3. شمارهٔ ۶۵۳تا دورم از تو ای بت نامهربان من
  4. شمارهٔ ۶۵۴گر نه ابراهیم عهد خود بود جانان من
  5. شمارهٔ ۶۵۵من بلبلم و گلشن کویت چمن من
  6. شمارهٔ ۶۵۶ای ترا جلوه خوش و قامت رعنا موزون
  7. شمارهٔ ۶۵۷از دل هوای وصل تو کی می‌رود برون
  8. شمارهٔ ۶۵۸سر فدای جانانست، کام افتخارست این
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.