پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۵۷

از دل هوای وصل تو کی می‌رود برون

کی نشئه از طبیعت می می‌رود برون

امشب ز شرم نالة زارم نفس نزد

این عقده کی ز خاطر نی می‌رود برون

گر باد دستی مژه‌ام بشنود به خواب

دود از نهاد حاتم طی می‌رود برون

هر صبحدم ز خشکی افسردگان زهد

خون از دماغ شیشة می می‌رود برون

فیّاض را وداع‌کنان دید یار و گفت

مجنون این قبیله ز حی می‌رود برون

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵۹از زمین بوس درش یک دم نپیچد سر جبین
  2. شمارهٔ ۶۶۰در خواب خمار آن چشم دایم ز شراب او
  3. شمارهٔ ۶۶۱بهار رفت و نچیدیم گل ز گلشن او
  4. شمارهٔ ۶۶۲ای سرو، پای بستة سرو روان تو
  5. شمارهٔ ۶۶۳اثر ندیده دل از حرف مهربانی تو
  6. شمارهٔ ۶۶۴از گل آوازه‌ای شنیدی تو
  7. شمارهٔ ۶۶۵چو موکشان به گلشنم آرد هوای تو
  8. شمارهٔ ۶۶۶ای فتنه یک دم آی ز بالای زین فرو
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.