پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۵۶

ای ترا جلوه خوش و قامت رعنا موزون

همه اندام تو نیکو همه اعضا موزون

بیت ابروی تو ناخن به جگر بیش زند

گرچه دیوان رخت هست سراپا موزون

گرنه اندیشة آن قامت رعنا باشد

مصرعی سر نزند تا ابد از ما موزون

جلوه بیجا نکنی زانکه چو بیجا باشد

مصرعی می‌شود از یک حرکت ناموزون

عشق را باش که گر عشق نباشد فیّاض

نکته‌ای سر نزند از دل دانا موزون

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵۸سر فدای جانانست، کام افتخارست این
  2. شمارهٔ ۶۵۹از زمین بوس درش یک دم نپیچد سر جبین
  3. شمارهٔ ۶۶۰در خواب خمار آن چشم دایم ز شراب او
  4. شمارهٔ ۶۶۱بهار رفت و نچیدیم گل ز گلشن او
  5. شمارهٔ ۶۶۲ای سرو، پای بستة سرو روان تو
  6. شمارهٔ ۶۶۳اثر ندیده دل از حرف مهربانی تو
  7. شمارهٔ ۶۶۴از گل آوازه‌ای شنیدی تو
  8. شمارهٔ ۶۶۵چو موکشان به گلشنم آرد هوای تو
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.