پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۵۰

ز ناز آن رامْ دشمن گرچه دایم می‌رمید از من

ولی درد دلِ ناگفته گاهی می‌شنید از من

من آن نامهربانی‌ها که می‌دیدم نمی‌بینم

نمی‌دانم به غیر از مهربانی‌ها چه دید از من!

نمی‌دانم کباب ناز بودم یا عتاب امشب

همین دانم که خونابی به حسرت می‌چکید از من

تو طاقت دشمن و، آنگه من و طاقت، محالست این

کنون آن صبر و آن طاقت که می‌دیدی رمید از من

خوشا عهدی که در کوی تو بودم از جهان فارغ

چه خواری‌ها که گردون از تغافل می‌کشید از من

ز بس خون‌ها ز رشک کشتگانت می‌خورم ترسم

که جوشد در قیامت خون یک محشر شهید از من

تو ای فیّاض اگر با من نزاعی در جهان داری

جهان و هر چه در وی از تو و میرزا سعید از من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵۲هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من
  2. شمارهٔ ۶۵۳تا دورم از تو ای بت نامهربان من
  3. شمارهٔ ۶۵۴گر نه ابراهیم عهد خود بود جانان من
  4. شمارهٔ ۶۵۵من بلبلم و گلشن کویت چمن من
  5. شمارهٔ ۶۵۶ای ترا جلوه خوش و قامت رعنا موزون
  6. شمارهٔ ۶۵۷از دل هوای وصل تو کی می‌رود برون
  7. شمارهٔ ۶۵۸سر فدای جانانست، کام افتخارست این
  8. شمارهٔ ۶۵۹از زمین بوس درش یک دم نپیچد سر جبین
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.