پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۳۶

به راه دیر سبکبار و بی‌حرج رفتن

صواب تر که گرانبار راه حج رفتن

به راستی نرود کارها همیشه ز پیش

گریوه طی نتوان کرد جز به کج رفتن

حضیض و اوج سپهر برین بود رمزی

که راه عشق نشاید به یک نهج رفتن

چو کام تلخ نگردد نمی‌شود شیرین

به راه صبر توان از پی فرج رفتن

اگر دعای قدح را ز برکنی فیّاض

ترا ضرر نباشد پی محج رفتن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳۸چه خواهد شد دو روزی جور کمتر می‌توان کردن
  2. شمارهٔ ۶۳۹لبی تر یک دم از جام طرب، کم می‌توان کردن
  3. شمارهٔ ۶۴۰چه پای بستة تدبیرم بایدم بودن
  4. شمارهٔ ۶۴۱می‌شد از طَرة او کام دل آسان دیدن
  5. شمارهٔ ۶۴۲نه تنها در چمن از زوی گل گل می‌توان چیدن
  6. شمارهٔ ۶۴۳اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشن
  7. شمارهٔ ۶۴۴برافکن پرده و از عکس آن رونوبهارم کن
  8. شمارهٔ ۶۴۵گر جام میی داری عزم لبِ‌جویی کن
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.