پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۱۶

پنبه در گوش نهادیم و خبردار شدیم

بار بر دوش گرفتیم و سبکبار شدیم

زهرها تعبیه در شهد تمنّا بودست

مفت ما بود که ناخورده خبردار شدیم

جام لبریز به ما دستِ هوس می‌پیمود

خاک در کاسة ما بود چو بیدار شدیم

می منصور به دل برق انا الحق می‌زد

سر قدم ساخته تا جلوه‌گه دار شدیم

روزِ بَدْ نوبتِ بیدردی ما بود گذشت

شکر لله که به صد درد گرفتار شدیم

چهره‌اش تاب گرانباری نظّاره نداشت

دیده بستیم و به دریوزة دیدار شدیم

که کند چارة فیّاضِ‌ تو؟ چون ما و مسیح

هر دو در کوی تو یکمرتبه بیمار شدیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۱۸جز داغ جفا بر دل مهجور ندیدیم
  2. شمارهٔ ۶۱۹یک عشوه از آن نرگس غمّاز ندیدیم،
  3. شمارهٔ ۶۲۰در طور فنا وعدة دیدار شنیدیم
  4. شمارهٔ ۶۲۱بر دل رقم حسرت جاهی نکشیدیم
  5. شمارهٔ ۶۲۲دلا هنوز امیدی به چشم تر داریم
  6. شمارهٔ ۶۲۳هر جا که نام درد دل مبتلا بریم
  7. شمارهٔ ۶۲۴ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
  8. شمارهٔ ۶۲۵از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.