پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۲۲

دلا هنوز امیدی به چشم تر داریم

گمان صد اثر از آه بی‌اثر داریم

اگر اجازت آهی دهی به قوّت ضعف

امید هست که خود را ز خاک برداریم

پس از شکست به ساحل رسد سفینة موج

شکسته‌ایم و همان بیم صد خطر داریم

در آن چمن که نسیم از حریر گل بیزند

پرند ناله به گل‌دوزی شرر داریم

شرابِ رنگ زند موج در پیالة گل

در آن چمن که به یادت پیاله برداریم

درین هوا که سبکروحی از نسیم پُرست

دماغی از نفس گل شکفته‌تر داریم

درین بهارِ هوس چون نسیم لاله و گل

بدین خوشیم که بر موج خون گذر داریم

شبی به بزم گشودی تو جیب و ما از ذوق

هنوز آینة صبح در نظر داریم

ز ضعف خسته دلی همچو نالة عشّاق

نمی‌رسیم به جایی، ولی اثر داریم

فریب لطف زبانّی او مخور فیّاض

تو از زبانش و ما از دلش خبر داریم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲۴ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
  2. شمارهٔ ۶۲۵از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
  3. شمارهٔ ۶۲۶هر دم ز گرمخویی خود برفروزیَم
  4. شمارهٔ ۶۲۷آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم
  5. شمارهٔ ۶۲۸تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
  6. شمارهٔ ۶۲۹حاشا که غیر عشق حدیث دگر کنیم
  7. شمارهٔ ۶۳۰ما به بدنامی تلاش نیکنامی می‌کنیم
  8. شمارهٔ ۶۳۱دل به یاد تو سرخوش است همان
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.