پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۲۳

هر جا که نام درد دل مبتلا بریم

رنگ اثر ز چهرة سعی دوا بریم

چون نبض خسته می‌جهد این جا دل مسیح

بیمار عشق را چه به دارالشّفا بریم!

اظهار درد بیشتر از درد می‌کشد

صد درد می‌کشیم که نام دوا بریم

صد ره به ما مطالب کونین عرض کرد

همّت نهشت دست به سوی دعا بریم

تکلیف پادشاهی دنیا به ما مکن

درد سری که هیچ ندارد کجا بریم!

بیگانگان به درد دل ما نمی‌رسند

این تحفه به که بر در آن آشنا بریم

فیّاض حرف عقل چه لازم به بزم عشق

در پیش پادشاه چه نام گدا بریم!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲۵از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
  2. شمارهٔ ۶۲۶هر دم ز گرمخویی خود برفروزیَم
  3. شمارهٔ ۶۲۷آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم
  4. شمارهٔ ۶۲۸تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
  5. شمارهٔ ۶۲۹حاشا که غیر عشق حدیث دگر کنیم
  6. شمارهٔ ۶۳۰ما به بدنامی تلاش نیکنامی می‌کنیم
  7. شمارهٔ ۶۳۱دل به یاد تو سرخوش است همان
  8. شمارهٔ ۶۳۲ز مژگان چند چون ابر بهاران
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.