پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۱۹

یک عشوه از آن نرگس غمّاز ندیدیم،

تا جان هدف ناوک صد ناز ندیدیم

در عهد تو دنبالِ رخ مِهرفزایت

چشمی که به حسرت نبود باز ندیدیم

بی‌همنفسی بین که در این گلشن گیتی

در ناله فزودیم و هم‌آواز ندیدیم

چون تیره نباشیم که در مشرق طالع

یک صبحْ گریبان تو را باز ندیدیم!

آن بالِ فروریخته‌مرغیم که هرگز

در طالع خود جلوهٔ پرواز ندیدیم

امنیتِ معمورهٔ عشق است که در وی

قفلِ درِ خلوتکدهٔ راز ندیدیم

عمری‌ست که در حلقهٔ این غمکده، فیّاض!

سازی به جز از نالهٔ خود ساز ندیدیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲۱بر دل رقم حسرت جاهی نکشیدیم
  2. شمارهٔ ۶۲۲دلا هنوز امیدی به چشم تر داریم
  3. شمارهٔ ۶۲۳هر جا که نام درد دل مبتلا بریم
  4. شمارهٔ ۶۲۴ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
  5. شمارهٔ ۶۲۵از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
  6. شمارهٔ ۶۲۶هر دم ز گرمخویی خود برفروزیَم
  7. شمارهٔ ۶۲۷آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم
  8. شمارهٔ ۶۲۸تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.