پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۱۸

جز داغ جفا بر دل مهجور ندیدیم

جز نقشِ پیِ شعله در این طور ندیدیم

موری به سلیمان ندهد صرفه درین ملک

در کشور می بازوی بی‌زور ندیدیم

بس داغ که ناسوز نمودیم و درین باب

گرمی به جز از مرهم کافور ندیدیم

گفتیم شبی با تو برآریم و یکی صبح

در ناصیة بخت خود این نور ندیدیم

فیّاض تو در صبح زنی غوطه ولی ما

در طالع خود جز شب دیجور ندیدیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲۰در طور فنا وعدة دیدار شنیدیم
  2. شمارهٔ ۶۲۱بر دل رقم حسرت جاهی نکشیدیم
  3. شمارهٔ ۶۲۲دلا هنوز امیدی به چشم تر داریم
  4. شمارهٔ ۶۲۳هر جا که نام درد دل مبتلا بریم
  5. شمارهٔ ۶۲۴ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
  6. شمارهٔ ۶۲۵از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
  7. شمارهٔ ۶۲۶هر دم ز گرمخویی خود برفروزیَم
  8. شمارهٔ ۶۲۷آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.