پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۲۰

در طور فنا وعدة دیدار شنیدیم

این مژده ز لعل لب دلدار شنیدیم

بی چشم درین نامه بسی مسئله خواندیم

بی‌گوش درین پرده بس اسرار شنیدیم

ای فلسفیان مژده که در میکدة عشق

بوی قدمی از در و دیوار شنیدیم

یک نغمة مستانه که بی‌پرده سرودیم

بس طعنه که از مردم هشیار شنیدیم

آزادگیی نیست چو پرواز به کامست

این زمزمه از مرغ گرفتار شنیدیم

از بادة تحقیق به جامی خبری نیست

این نکته زمستان خبردار شنیدیم

کس راه به سر منزل تقدیر ندارد

در مدرسه این مسئله بسیار شنیدیم

از ما خبر عشرت گلزار چه پرسی!

ما نام گل از گوشة دستار شنیدیم

آن حرف که منصور از آن بر سر دارست

موسی ز شجر، ما ز سر دار شنیدیم

رازی که ازل تا به ابد کس نشنیدست

از یک مژه بر هم زدن یار شنیدیم

طومار زبان هر چه ز بر داشت به تدریج

ما آن همه فیّاض به یک بار شنیدیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲۲دلا هنوز امیدی به چشم تر داریم
  2. شمارهٔ ۶۲۳هر جا که نام درد دل مبتلا بریم
  3. شمارهٔ ۶۲۴ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
  4. شمارهٔ ۶۲۵از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
  5. شمارهٔ ۶۲۶هر دم ز گرمخویی خود برفروزیَم
  6. شمارهٔ ۶۲۷آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم
  7. شمارهٔ ۶۲۸تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
  8. شمارهٔ ۶۲۹حاشا که غیر عشق حدیث دگر کنیم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.