پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۱۵

دل را به سر زلف تو دلدار سپردیم

شادیم که این مهره به آن مار سپردیم

معماری ویرانه جز از سیل نیاید

معمورة دل را به غم یار سپردیم

آزاده‌دلان شور دل تنگ ندانند

این نغمه به مرغان گرفتار سپردیم

داغ غم پنهان تو در پرده نسازد

این گل به کله گوشة اظهار سپردیم

فیّاض شد آن شرط که دیگر نستانیم

آن روز که ما دیده به دیدار سپردیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۱۷گوهریم و بر بساط دهر یکتای خودیم
  2. شمارهٔ ۶۱۸جز داغ جفا بر دل مهجور ندیدیم
  3. شمارهٔ ۶۱۹یک عشوه از آن نرگس غمّاز ندیدیم،
  4. شمارهٔ ۶۲۰در طور فنا وعدة دیدار شنیدیم
  5. شمارهٔ ۶۲۱بر دل رقم حسرت جاهی نکشیدیم
  6. شمارهٔ ۶۲۲دلا هنوز امیدی به چشم تر داریم
  7. شمارهٔ ۶۲۳هر جا که نام درد دل مبتلا بریم
  8. شمارهٔ ۶۲۴ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.