پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۵۸

زخمی به دو صد جان به کف از ناز تو دیدم

دیدم که بس ارزنده متاعست خریدم

ترسیدم از آلودگی دامن پاکت

در پیش تو ز آن بود که در خون نتپیدم

پرواز گلستان نتوان بی‌مدد ضعف

تا پر نشکستم به مرادی نرسیدم

تا کعبة مقصد قدمی بیش نبودست

میدان ازل تا به ابد هرزه دویدم

رفتم ز در خانقه و مدرسه فیّاض

تا تنگ در آغوش خرابات خزیدم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۶۰من مست محبّتم چه سازم
  2. شمارهٔ ۵۶۱به جان افزایم و خاک بدن در خاکدان ریزم
  3. شمارهٔ ۵۶۲ندید کشتِ‌ امل قطره‌ای ز جوی کسم
  4. شمارهٔ ۵۶۳گهی که نامه به سوی تو دلربا بنویسم
  5. شمارهٔ ۵۶۴خوش آن که دست به دست سبوی می‌باشم
  6. شمارهٔ ۵۶۵مژه چو در نمِ اشک جگر فشار کشم
  7. شمارهٔ ۵۶۶کس چه داند آنچه من ز آن شوخ رعنا می‌کشم
  8. شمارهٔ ۵۶۷بغل بر هم نمی‌آید ز ذوق آن برو دوشم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.