پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۴۹۴

چون شوقم از اضطراب محظوظ

چون عشق ز پیچ و تاب محظوظ

ناگشته کتان نمی‌توان شد

از صحبت ماهتاب محظوظ

در دیدة ما نگیرد آرام

تا چشم تو شد ز خواب محظوظ

بیرون نروی ز خاطر من

چون گنجی ازین خراب محظوظ

تا نام تو زیب هر کتابست

هستیم ز انتخاب محظوظ

گر حرف محبّتی نباشد

نتوان شدن از کتاب محظوظ

فیّاض ز میرزا سعیدم

چون تشنه جگر ز آب محظوظ

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۹۶عالم رود ز طنطنة نور در سماع
  2. شمارهٔ ۴۹۷آب گردید استخوان در عشق جانانم چو شمع
  3. شمارهٔ ۴۹۸نماند با مژة من غبار گریة شمع
  4. شمارهٔ ۴۹۹نیست غم گر بادة صافم نباشد در ایاغ
  5. شمارهٔ ۵۰۰با این همه گل‌ها که عیانست درین باغ
  6. شمارهٔ ۵۰۱بهرزه سلسله بر هم نمی‌زند آن زلف
  7. شمارهٔ ۵۰۲خورشید بر فروزد از آتش تب عشق
  8. شمارهٔ ۵۰۳گر هوس آلوده باشد دامان حسن است پاک
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.