پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۴۹۶

عالم رود ز طنطنة نور در سماع

دست ار فشاند آن شجر طور در سماع

آید به ذوقِ نالة مستانه‌ام به بزم

تا خون نغمه در رگ طنبور در سماع

تا دم زدم ز زمزمة اتّحاد دوست

دل یافت ذوق نغمة منصور در سماع

تا طرح جلوه در چمن افکند مست من

آمد ز ذوق غنچة مستور در سماع

گر در بهشت بوی تو گیرد سراغ ما

آید به ذوق جلوة ما حور در سماع

با یاد لیلی ار همه بر نوک دشنه است

مجنون پابرهنه کند شور در سماع

فیّاض تا ز لعل تو در باغ نکته گفت

تاکست در ترانه و انگور در سماع

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۹۸نماند با مژة من غبار گریة شمع
  2. شمارهٔ ۴۹۹نیست غم گر بادة صافم نباشد در ایاغ
  3. شمارهٔ ۵۰۰با این همه گل‌ها که عیانست درین باغ
  4. شمارهٔ ۵۰۱بهرزه سلسله بر هم نمی‌زند آن زلف
  5. شمارهٔ ۵۰۲خورشید بر فروزد از آتش تب عشق
  6. شمارهٔ ۵۰۳گر هوس آلوده باشد دامان حسن است پاک
  7. شمارهٔ ۵۰۴بدین نشاط که رفتیم ناتوان در خاک
  8. شمارهٔ ۵۰۵از سر گذشتگان را تاج و کمر مبارک
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.