پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۰۲

خورشید بر فروزد از آتش تب عشق

مهتاب روی سازد در ظلمت شب عشق

در کاسة سر عقل هفت آسمان زند چرخ

چون جرعه ریز گردد جام لبالب عشق

جوشد ز هر ترانه فواره‌های اسرار

حسن ارزند به افسون انگشت بر لب عشق

در خون تپد اجابت غلتد به خاک تأثیر

جوشد چو از لب آه آشوب یارب عشق

نه قید دین‌پرستی نه عارلای مستی

نه نام و ننگ هستی نازم به مشرب عشق

کفرست لایزالی دینست لاابالی

کس را نگشت حالی تحقیق مذهب عشق

دریا برآورد جوش هر قطره را در آغوش

گر سرکشد ز سرپوش خوان مرتّب عشق

شد خانقه معطّل میخانه‌ها مقفّل

هم قبله‌ها محوّل با کشف مطلب عشق

فیّاض گوش دل باش کاستاد ما نگوید

جز با زبان ابرو درس مهذّب عشق

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰۴بدین نشاط که رفتیم ناتوان در خاک
  2. شمارهٔ ۵۰۵از سر گذشتگان را تاج و کمر مبارک
  3. شمارهٔ ۵۰۶به تابم روز از بی‌تابی اشک
  4. شمارهٔ ۵۰۷چون کند میل سواری در قبال نیمرنگ
  5. شمارهٔ ۵۰۸حدیثی بر زبان هر دم ز هر باب آورد بلبل
  6. شمارهٔ ۵۰۹نسیم فیض تا شد جلوه‌گر در نو بهار دل
  7. شمارهٔ ۵۱۰چنان بگداخت در زندان غم این جان بی‌حاصل
  8. شمارهٔ ۵۱۱هر تار مژگانم بود موجیّ و عمّان در بغل
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.