پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۶۱

کو غم که ناله را به اثر آشنا کند

الماس را به داغ جگر آشنا کند

ما و فریب گوشة چشمی که از فسون

بیگانه را به نیم نظر آشنا کند

نگذاشت شرم دوست که دل با هزار شوق

خونابه را به دیدة تر آشنا کند

شیون مکرر است بگویید عندلیب

این نغمه را به طرز دگر آشنا کند

ترسم که رفته رفته هوادار زلف تو

دست هوس ترا به کمر آشنا کند

تا شرم هست پردة بیگانگی بجاست

ما را شراب با تو مگر آشنا کند

فیّاض را چو تیغ به سر می‌زند رقیب

دستی که از غم تو به سر آشنا کند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۶۳گر آتش تو چو شمع استخوانم آب کند
  2. شمارهٔ ۳۶۴گریة خونین نداند هر که چشمی تر کمند
  3. شمارهٔ ۳۶۵مطربی کو که نوای غم او ساز کند
  4. شمارهٔ ۳۶۶دل مست خواب غفلت و، کس نیست بیدارش کند
  5. شمارهٔ ۳۶۷سهل است اگر رقیب به خود مایلش کند
  6. شمارهٔ ۳۶۸عقل گو کمتر نظر بر حسن تدبیرم کند
  7. شمارهٔ ۳۶۹شاه اجل به حکم تو فرمان روان کند
  8. شمارهٔ ۳۷۰چه خوش آنکه ناوک غمزة تو به سینه میل وطن کند
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.