پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۵

آن شوخ ز حالم خبری داشته باشد

وین ناله بدان دل گذری داشته باشد

پیداست پریشانی زلفش ز حد افزون

گویا به دل خسته سری داشته باشد

مستانه رود سر زده تا بر سر آن کوی

گر سیل سرشکم اثری داشته باشد

عمری است که در راه وفا خاک نشینم

شاید که بدین ره گذری داشته باشد

مردیم ز آمد شد هر بیهده فیّاض

ویرانة دل کاش دری داشته باشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۷بس که دلگیرم غم از آمیزشم دلگیر شد
  2. شمارهٔ ۳۲۸اقبال رو نمود و به ما یار یار شد
  3. شمارهٔ ۳۲۹کسی به دعوی مهرش چو صبح صادق شد
  4. شمارهٔ ۳۳۰آمد بهار و خانه به زندان شریک شد
  5. شمارهٔ ۳۳۱دردا که غمزة دوست دشمن شکار هم شد
  6. شمارهٔ ۳۳۲به مهر آموختیم آن طفل را بی‌مهریش فن شد
  7. شمارهٔ ۳۳۳دلم شبی که خیال ترا نشیمن شد
  8. شمارهٔ ۳۳۴دل از جفای محرم و بیگانه پر نشد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.