پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۳

ز جور تو دل امتناعی ندارد

به وصلت سر انتفاعی ندارد

از آن گوش می‌گیرم از قول مطرب

که دیوانه تاب سماعی ندارد

کسی جز زلیخای کاسد محبّت

به بازار یوسف متاعی ندارد

ز هم دورتر افکند دوستان را

فلک به از ین اختراعی ندارد

برید ار ز یاران چه یاریم کردن

نمی‌خواست کس را، نزاعی ندارد

مرنج ار وداع تو ناکرده رفتم

که از خویش رفتن وداعی ندارد

وصال تو وبخت فیّاضِ بیدل

بلی ممکن است، امتناعی ندارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۵تنها نه ز زلفت دلم آرام ندارد
  2. شمارهٔ ۲۷۶گر خود ز لطف گامی در راه ما گذارد
  3. شمارهٔ ۲۷۷سرو نتوانست لاف قامتش از پیش برد
  4. شمارهٔ ۲۷۸کسی ز کوی تو تا چند حبیب چاک برد!
  5. شمارهٔ ۲۷۹ذوق دیدارست کامی کز جهان دل می‌برد
  6. شمارهٔ ۲۸۰دوران حیله باز زما روبرو برد
  7. شمارهٔ ۲۸۱نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
  8. شمارهٔ ۲۸۲امشب که از نم مژه آبم نمی‌برد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.