پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۸

کسی ز کوی تو تا چند حبیب چاک برد!

دل آرد و چو برد جان دردناک برد!

به چشم پاک توان دید روی جانان را

که دایم آینه فیض از نگاه پاک برد

به آرزوی تو هر روز آفتاب برآید

ترا نبیند و این آرزو به خاک برد

ز جلوة تو هوس کام آرزو گیرد

ز غمزة تو اجل نسخة هلاک برد

امید هست که فیّاض آنچه باخت به من

به دست من همه را عشوة تو پاک برد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۰دوران حیله باز زما روبرو برد
  2. شمارهٔ ۲۸۱نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
  3. شمارهٔ ۲۸۲امشب که از نم مژه آبم نمی‌برد
  4. شمارهٔ ۲۸۳کس جان ز زخم خنجر مژگان نمی‌برد
  5. شمارهٔ ۲۸۴بسکه آرام از نگاهش بی‌محابا می‌پرد
  6. شمارهٔ ۲۸۵گر نسیم صبحگاهی گلستان می‌پرورد
  7. شمارهٔ ۲۸۶لعلت که باغ خنده ازو آب می‌خورد
  8. شمارهٔ ۲۸۷لعل لبت ز خون گهر آب میخورد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.