پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۲

چمن بی‌تو فیض هوایی ندارد

دماغ گلستان صفایی ندارد

تبسّم ندارد چرا غنچه بر لب

چرا بلبل امشب نوایی ندارد؟

شکوفه اگر بر کشیدست خود را

که در چشم ما بی‌ تو جایی ندارد

ز شاهی چه لذّت برد پادشاهی

که روی دلی با گدایی ندارد؟

چه حظّی توان کرد فیّاض هرگز

ز شعری که حسن ادایی ندارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۴دو چشمت میل هشیاری ندارد
  2. شمارهٔ ۲۷۵تنها نه ز زلفت دلم آرام ندارد
  3. شمارهٔ ۲۷۶گر خود ز لطف گامی در راه ما گذارد
  4. شمارهٔ ۲۷۷سرو نتوانست لاف قامتش از پیش برد
  5. شمارهٔ ۲۷۸کسی ز کوی تو تا چند حبیب چاک برد!
  6. شمارهٔ ۲۷۹ذوق دیدارست کامی کز جهان دل می‌برد
  7. شمارهٔ ۲۸۰دوران حیله باز زما روبرو برد
  8. شمارهٔ ۲۸۱نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.