پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۹

مگر دلِ به غم عشق بسته‌ای دارد

که آفتاب تو رنگ شکسته‌ای دارد!

مگو که هیچ ندارد نظر فکندة عشق

دل شکسته‌ای و جان خسته‌ای دارد

قیاس حال دل من کسی تواند کرد

که در کف آینة زنگ بسته‌ای دارد

به درد نالة من کس نمی‌رسد چه کنم!

خراسِ سینه زبان شکسته‌ای دارد

به باغ هر سر خاری که هست چون فیّاض

به دست از گُلِ داغِ تو دسته‌ای دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۱بگو به شعله که پروانه بی تو تاب ندارد
  2. شمارهٔ ۲۷۲چمن بی‌تو فیض هوایی ندارد
  3. شمارهٔ ۲۷۳ز جور تو دل امتناعی ندارد
  4. شمارهٔ ۲۷۴دو چشمت میل هشیاری ندارد
  5. شمارهٔ ۲۷۵تنها نه ز زلفت دلم آرام ندارد
  6. شمارهٔ ۲۷۶گر خود ز لطف گامی در راه ما گذارد
  7. شمارهٔ ۲۷۷سرو نتوانست لاف قامتش از پیش برد
  8. شمارهٔ ۲۷۸کسی ز کوی تو تا چند حبیب چاک برد!
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.