پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵۲

شکستن رنگ از جانم برآورد

جگر از زیر دندانم برآورد

چه حسرت بود یارب اینکه امشب

دمار ناله از جانم برآورد

غمش کردم نهان ناگاه طاقت

سر از چاک گریبانم برآورد

ز یک بی‌طاقتی آه سیه‌رو

ز دل صد راز پنهانم برآورد

خرد برداشت زنجیرم ز گردن

جنون گِرد بیابانم برآورد

مپرس از ناله‌های بی‌ترنّم

خموشی شور از افغانم برآورد

به مهر خود کنون امّیدوارم

که رنگ کفر از ایمانم برآورد

ببین فیّاض صبر بی‌مروّت

به دشواری چه آسانم برآورد!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵۴مرا پای طلب از رهگذاری خارها دارد
  2. شمارهٔ ۲۵۵به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟
  3. شمارهٔ ۲۵۶لبت تا شیوة سحر و فسون را مضطرب دارد
  4. شمارهٔ ۲۵۷دلم امشب که ز تیغ تو جراحت دارد
  5. شمارهٔ ۲۵۸چنان دل تیر آن ابرو کمان را در نظر دارد
  6. شمارهٔ ۲۵۹ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد
  7. شمارهٔ ۲۶۰به رنگ عشقبازان برگ برگش رنگ زر دارد
  8. شمارهٔ ۲۶۱نه اخگر از فسردان گرد خاکستر به بردارد؟
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.