پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰

غصّه را دل نگشاید به جز از سینة ما

تیرگی روی نبیند جز از آیینة ما

تا ابد داغ جنون ترک سر ما نکند

تا غم عشق تو راضی شود از سینة ما

در غم اینکه شبی با تو به روز آوردیم

چرخ را تا ابد از دل نرود کینة ما

وصل خوبست که در خورد تمنّا باشد

به نگاهی چه کند حسرت دیرینة ما!

هفتة ما همه شنبه بود از دولت عشق

رسم تعطیل سبق نیست در آدینة ما

در حساب است فلک، سخت زما می‌ترسد

جا بر او تنگ کند خرقة پشمینة ما

گر شود وصل ابد نامزد ما فیّاض

نشود محو تلافی غم دوشینة ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲کارگر نیست به غم تیشة اندیشة ما
  2. شمارهٔ ۲۳گفته‌ای بیدار باید عاشق دیدار ما
  3. شمارهٔ ۲۴کشت ما را تغافل یار بی‌پروای ما
  4. شمارهٔ ۲۵وصل شد باعث جدایی ما
  5. شمارهٔ ۲۶بر وضع افلاک ای پسر کم تکیه کن در کارها
  6. شمارهٔ ۲۷تا تو افکندی به دولت سایه بر گلزارها
  7. شمارهٔ ۲۸نفی قیل و قال کم کن ای که خواهی حال‌ها
  8. شمارهٔ ۲۹الا یا ایّها السّاقی ادر کأساً و ناولها
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.